"Neonowe Obietnice" to energia, pasja, klimat i nostalgia. To świetne, gitarowe granie dla tych, którzy cenią sobie inteligetną, rockową muzykę. Słychać tu echa twórczości takich wykonawców jak: White Lies, Interpol czy Myslovitz. W otwierającym płytę "Nie mówię głośno" pojawiają się nawiązania do nieco już zapomnianego The Bravery, zaś całość zamyka wyśmienita wersja niezapomnianej "Alei Gwiazd" Zdzisławy Sośnickiej. Irenie udało się zachować nowofalowy klimat utworu.

Irena ma spory potencjał komercyjny i zdolność pisania niebanalnych, wpadających w ucho melodii. Niemal każdy utwór z "Neonowych Obietnic" mógłby trafić na playlisty stacji radiowych. Część utworów to dynamiczne, rockowe granie, część to klimatyczne numery z przestrzennymi, chłodnymi dźwiękami gitar. Muzycy z łatwością potrafią zmienić tempo w ramach jednego utworu (mój faworyt w tej kategorii to "Co Chcesz"), wzbogacają aranżacje elektronicznymi efektami (piękne, klimatyczne "Tak Jak Zwykle"), lubią trochę pokombinować, w tle pojawiają się dźwięki pianina, gitary akustycznej.

Uwagę należy zwrócić także na wokalistę Tomka Pamrówa. Dysponuje on fajną, ciepłą barwą głosu i świetnie radzi sobie zarówno z utworami dynamicznymi, sprawdza się świetnie w utworach nastrojowych. Jest on również autorem zaskakująco dobrych i dojrzałych tekstów piosenek. Ich tematykę najlepiej oddaje fragment notatki prasowej dotyczącej płyty: "W warstwie tekstowej utwory oddają nastrój przemyśleń, jakie często przychodzą w pustym domu, nad ranem, tuż po powrocie z imprezy. W uszach dudni jeszcze beat, ale nie jest on w stanie zagłuszyć pojawiających się pytań i wątpliwości".

1. Nie mówię głośno

2. Jeszcze nie teraz

3. Widzę więcej

4. Tak jak zwykle

5. Dystans

6. Tyle razy

7. Co chcesz

8. Zgasło światło

9. Fotografie

10. Wymyślone miejsca

11. Matt

12. Aleja gwiazd