St. Vincent - All Born Screaming
"Siłą All Born Screaming jest nie tylko iloczyn zawartych tu piosenek, ale pełen inspiracji wydźwięk całości jako dzieła kompletnego. Słychać jest, że te numery powstały pod wpływem natchnienia i szybkiego bicia serca, a nie wymęczonych, niekończących się sesji" - tak o nowej płycie St. Vincent pisze nasz recenzent Jakub Oślak.
Za jedną z największych zasług XXI wieku w dziedzinie muzyki rozrywkowej uważam emancypację indywidualności i niezależności. To czas, który sprzyja muzycznym omnibusom, potrafiącym nie tylko zagrać na wszystkim, ale także posiadającym niezbędny do twórczego życia pociąg, smykałkę, instynkt i wyobraźnię. Obok nieznośnej kreacji beztalencia przez marketing, istnieje też kreacja przez talent, pracowitość i rzeczywistą twórczość, która przekłada się na coraz dojrzalsze, fascynujące, wciągające płyty. Szczególnie silne są w tej sztuce kobiety, które wzorem PJ Harvey coraz dobitniej udowadniają, że ich niezależny głos zarówno w muzyce pop, jak i przede wszystkim w alternatywie, to nie przejściowa moda, lecz od dawna status quo.
Dobitnym dowodem takiego stanu jest najnowszy album St. Vincent, który jest nie tylko jej najlepszym, najpełniejszym, najdojrzalszym dokonaniem, ale także eksplozją dźwięku, geniuszu i wyobraźni przebijającym coraz bardziej umowne granice gatunkowe. Annie Clarke z płyty na płytę udowadnia, że jej ‘marka’ znaczy coraz więcej w muzyce alternatywnej; ale "All Born Screaming" to nowa jakość w jej osobistym świecie, triumf talentu instrumentalnego i kompozytorskiego, a także producenckiego. Annie odpowiada osobiście za każdy element tego krążka; poza perkusją, gdzie pomagają jej, bardziej dla frajdy niż z konieczności, Stella Mozgawa (Warpaint), Josh Freese (obecnie Foo Fighters), oraz oczywiście Dave Grohl.
Od czego by tu zacząć? Każda z kompozycji zawartych na "All Born Screaming" to osobna historia, krótka opowieść i błysk natchnienia sam w sobie; ale razem tworzą fascynującą całość, którą nie sposób się znudzić, jak najlepszym filmem czy grą komputerową. Spośród wszystkich najbardziej wyróżnia się „Big Time Nothing”, art rockowy hicior, który w prostej linii nawiązuje do solowych dokonań Petera Gabriela, a także dobrego znajomego St. Vincent, Davida Byrne. A na tym niespodzianki nie kończą się, albowiem mamy tu jeszcze mocny, elektryczny „Broken Man”, spleenowe „Hell is Near”, nostalgiczne „The Power’s Out”, „Sweetest Fruit” wyraźnie w stylu Kate Bush i ten niesamowity, tytułowy numer, pełen elektronicznych wyładowań na finał.
Siłą "All Born Screaming" jest nie tylko iloczyn zawartych tu piosenek, ale pełen inspiracji wydźwięk całości jako dzieła kompletnego. Słychać jest, że te numery powstały pod wpływem natchnienia i szybkiego bicia serca, a nie wymęczonych, niekończących się sesji. Dbałość o szczegóły, a jednocześnie względną prostotę tych piosenek sprawia, że chce się słuchać tego raz za razem i zdalnie uczestniczyć w radości artystki, która je nagrała. Przy całej sympatii do jej wcześniejszego dorobku, "All Born Screaming" przyćmiewa go w całości, w komplecie z "Masseduction" i "Daddy’s Home". "All Born Screaming" to mały, alternatywny świat zamknięty w pokoju niezwykłej artystki, która zna tu każdy kąt i porusza się po nim bez udziału światła.
St. Vincent to postać, której muzyka, przy całej swojej intymności, staje się coraz bardziej ekspansywna, sięgająca coraz dalej. Annie jest świadoma swoich możliwości i nie boi się ich wykorzystywać, dla naszej uciechy. To jasna, lśniąca gwiazda, coraz bardziej wciągająca do swojego świata, którego sama nigdy nie ma dość, jak Jack White, a w której bawi się obliczami jak David Bowie. Jest silna i niezależna jak PJ Harvey, a jednocześnie nie pozwala, aby osobowość przyćmiła muzykę, zupełnie jak Massive Attack. Wyrywa się specyfice jednego gatunku, stojąc zarówno po stronie indie, jak i art rocka. A całość jej najnowszego albumu ucieszyła i zafascynowała mnie równie mocno, co swego czasu "Two Suns" Bat For Lashes.
JAKUB OŚLAK
